Hans Huber- Works for violin and piano

Sonata B-dur op. 42 nr 2

Sonata G-dur op. 119 nr 7 Graziosa

Poetic pieces op. 99

 

Agnieszka Marucha- skrzypce

Tomasz Pawłowski - fortepian

tekst: Agnieszka Marucha

AP0266, DDD- TT: 68"23", (R)2010/2011, (C)2012

 

Mecenasi płyty: Ambasada Szwajcarii w Warszawie i Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina w Warszawie. Dziękuję!

Światowa premiera fonograficzna!

posłuchaj fragmentu na serwisie youtube

przeczytaj opis w serwisie POLMIC

 

Już od pierwszych dźwięków słychać, że Agnieszka Marucha podchodzi do muzyki Hansa Hubera w sposób niezwykle bezpośredni i witalny. Wspaniale eksponuje optymistyczny nastrój, ognistą melodykę i zmysłową harmonikę kompozycji Hubera – wyraźnie inspirowanych twórczością Schumanna i Brahmsa, a mimo to niezwykle indywidualnych. We wczesnej II Sonacie B-dur (op. 42) tworzy z Tomaszem Pawłowskim duo, w którym obydwa głosy mają znaczenie w pełni równorzędne. Genialnie brzmi również VII Sonata G-dur (op. 116), zaś Utwory poetyckie op. 99 stanowią szereg różnorodnych, barwnych miniatur.

Peter Hagmann, Neue Zurcher Zeitung, 5. kwiecień 2013

 

Młoda wybitna polska skrzypaczka Agnieszka Marucha konsekwentnie buduje interesującą dyskografię. Jej najnowszy album zawiera dwie błyskotliwe sonaty szwajcarskiego kompozytora okresu romantyzmu Hansa Hubera oraz jego drobne Utwory poetyckie op. 99. Agnieszka Marucha i partnerujący jej Tomasz Pawłowski w pełni oddają nastrój muzyki Hubera, odzwierciedlającej gorącą i spontaniczną osobowość kompozytora.

Peter Palmer, www.thisisnottingham.co.uk

 

Skrzypce w dłoniach Agnieszki Maruchy mają piękne i bogate brzmienie. Jej pełna zaangażowania gra podkreśla emocjonalną stronę twórczości Hubera – duże wrażenie robią zwłaszcza momenty liryczne, choć nie brak też poczucia humoru (druga i czwarta część II Sonaty). W Utworach poetyckich chwilami można się zastanawiać, czy artystka gra na skrzypcach, czy śpiewa...Tomasz Pawłowski partneruje skrzypaczce z dużym wyczuciem – to dyskretnie towarzysząc solistce, to (gdy muzyka tego wymaga) przejmując rolę wiodącą (znakomity, pełen delikatności, środkowy ustęp drugiej części II Sonaty).

Łukasz Kaczmarek, Ruch Muzyczny, nr 8, kwiecień 2013

 

Wykonanie Agnieszki Maruchy i grającego na fortepianie Tomasza Pawłowskiego jest dobrą kameralistyką (...).Skrzypaczka gra z wyjątkową biegłością techniczną. To artystka o dużej wrażliwości muzycznej. Instrumenty prowadzą subtelny w wyrazie i intensywny w kolorycie dialog, tworzą symbiozę, splatając dźwięki w jedność. Prowadzą się wzajemnie. Gra Agnieszki Maruchy jest pewna, stylowa. Dobrze oddany jest emocjonalny ładunek każdej Sonaty, klimat subtelności, żarliwości i zamyślenia. Całe bogactwo muzycznej narracji i ukrytych w nutach niepospolitych emocji. Dawno nie słuchałem tak bogatego brzmienia skrzypiec. Osobne słowa uznania należą się edycji albumu, który ma piękną, dopracowaną i bardzo ekskluzywną, jak zawsze, szatę graficzną, co tylko potęguje chęć posiadania albumu. Warto sięgnąć po tę płytę.

Arkadiusz Jędrasik, Muzyka 21, styczeń 2013


MP3

This text will be replaced by the flash music player.