Zygmunt Stojowski -Sonata E-dur na skrzypce i fortepian nr 2 op. 37

Zygmunt Stojowski - Romans na skrzypce i orkiestrę op. 20

Zygmunt Stojowski - Koncert skrzypcowy G-dur op. 22
Marucha Agnieszka - skrzypce
Schmid Jean-Jacques - fortepian
Orkiestra PSM II st. im. J. Elsnera
pod dyrekcją Piotra Wajraka

tekst: Agnieszka Marucha

AP0221, DDD - TT: 64"28, (R)2008, (C)2009

Światowa premiera fonograficzna!

Nagranie powstało dzięki wsparciu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego

Płyta zdobyła nominację do Nagrody Polskich Melomanów 2009 w kategorii Album Roku- Muzyka Orkiestrowa.

PŁYTA do kupienia na www.merlin.pl

Partia solowa koncertu ma wszystko, czego można oczekiwać po romantycznym koncercie z epoki- dwudźwięki, oktawy, szybkie pasaże. Wspaniała druga część jest najlepsza (...). Romans napisany dla Jacquesa Thibaud w 1919 roku jest wspaniałym dodatkiem do repertuaru -przejmujący i liryczny, zmierzający do potężnej kulminacji. O wiele lepsza jest Druga Sonata z 1911 r., napisana dla polskiego skrzypka Artura Argiewicza (1881-1966) wykonywana również m. in. przez Enescu i Kochańskiego. Dialog pomiędzy dwoma instrumentami, atrakcyjne tematy wdzięcznie napisane dla obu instrumentów we wszystkich czterech częściach powinny znaleźć przychylność u wielu skrzypków. Sonata może brzmieć bardziej francusko niż polsko (pierwsza część z całą pewnością była inspirowana muzyką Francka), lecz gdy jest wykonywana z taką wrażliwością i przekonaniem jak na przedstawionym nagraniu, to aż dziw bierze, iż utwór ten tak długo zbierał kurz na półkach.

Jeremy Nicholas, The Gramophone, 01.2010

Agnieszka Marucha wraz z pianistą Jean Jacquesem- Schmidem wydobywają z tego wdzięcznego dla każdego z wykonawców utworu niezaprzeczalne walory, znajdując trafnie równowagę pomiędzy niezbędną tu wirtuozerią i rozmachem, logiką i dyscypliną formy. Mamy szczęście po raz pierwszy usłyszeć utwór w interpretacji stanowiącej przykład kameralistyki wysokiej próby. Zwraca zwłaszcza uwagę ciepły, ładny ton skrzypiec, naturalność frazowania. Wszystkie te walory swej gry Marucha ma okazję w większym jeszcze stopniu wykorzystać w Koncercie skrzypcowym. (...)Warto wspomnieć o zagranym, a w zasadzie wyśpiewanym z wdziękiem i elegancją Romansie. (...)Tu zwłaszcza solistka posługuje się śpiewnością i zmysłowością tonu, zarówno  w wysokich jak i niskich rejestrach. Kawałek znakomitej muzyki.

Marcin Zgliński, Muzyka21, 03. 2010

Napisany w 1901r. dla Kochańskiego Romans, z całą pewnością dorównuje utworom koncetowym Saint-Saënsa i Brucha. Czasami przypomina klimatem muzykę Elgara lecz jego czekoladowe, gorzko-słodkie porywy nostalgii są równiż reminiscencją konertów Głazunowa i Schoecka. Nagranie jest tak dobre, jak koncerty fortepianowe zerejsetrowane dla Hyperion

Rob Barnett, www.musicweb-internetional.com


Agnieszka Marucha przywraca do życia Sonatę nr 2 E-dur op. 37 (1911 r.), Romans op. 20 (1919 r.) oraz Koncert skrzypcowy G-dur (1919 r.). Jej płyta zasługuje na wielkie brawa. Sprawi prawdziwą przyjemność zarówno koneserom, jak i początkującym melomanom. Wydana przez Acte Prealable, które specjalizuje się w promowaniu mało znanej muzyki polskiej w wykonaniu wybitnych polskich artystów, oferuje nie tylko interesujący repertuar w bardzo dobrym wydaniu, ale i świetny dźwięk oraz starannie przygotowaną książeczkę z tekstem w językach polskim, angielskim i niemieckim. Rozbudza apetyt nie tylko na muzykę Stojowskiego, ale i na kolejne interpretacje młodej skrzypaczki.

Renata Pasternak-Mazur, Przegląd Polski (www.dziennik.com), 06. 11. 2009


PRZECZYTAJ - recenzja na portalu musicweb-international.com

PRZECZYTAJ - opis płyty w serwisie POLMIC

POSŁUCHAJ- Romans na serwisie youtube


MP3

This text will be replaced by the flash music player.